(Bir küçük sır vereyim mi anne...
Mutluluğum var biliyor musun anne!..Küçücük yüreğime kocaman bir mutluluğu sığdırdım...Saklıyorum. en değerli hazinemi kimseler görmesin)..
Hayat sevgisi beni terk etti anne..Son demlerimi yaşar gibi bakıyorum hayata..Bugünler de çocuklar gibiyim, rüyalarım da bile ağlıyorum..Yürekte ki acı rüyalarda bile ağlatır mı anne?.Rüyamda bile ağladığımı kimseler bilmesin olur mu anne!!!!!!!!!!!..
Senin yokluğuna bir türlü alışamadım, meğer sen nefes alışımmışsın ...Nefessiz kaldım anne.
Bu koca dünya da hiç bu kadar yalnız kalmadım anne.
Gidenlerin boşluğu dolmuyor belki...Ama alışılıyor be Serpil'im...
YanıtlaSilZor biricik arkadaşım çok zor.
Sil:(((
YanıtlaSil