Büyüsüne kapıldığım ne varsa bu hayatta, senle kaybettim.
Hükümsüzdür....
serpilce

KAYBOLMAK

Zaman durmalı aslında, mümkün olmasa da..
Nasıl gidenler, kaybedenlerse.
Kaybolduğun düşler, çıkmaz sokaklarsa.Zaman durmalı aslında.

Yürek ne istediğini bilmez..Ruh ne vereceğini. Zamanın tam ortasında kaybolmuş gibi.Bir kaybolmak eksikti ya zamanın ortasında.Nereye baksam dünyanın farklı yüzü.Birde hangi yüzüne bakacağımızı bilemediğimiz insanlar.
              Hayata yükleriz anlamsız olan her şeyi, sanki her şeye anlam katan bizmişiz gibi.
Serpilce

ÖMÜRE ÖMÜR GEREK

Seninle Yaşadığım Sensizlik Ve Büyüttüğüm Yalnızlığım..

İçimde Dur Dedikçe Sana Yürüyen, Sus Dedikçe Sana Konuşan…

Bakma Dedikçe Sende  Kalan Bir Yürek Var..

Bak!!! Konuşamıyorum Boğazım Düğüm Düğüm..

Hayat Durmuş…Dünya Sessiz..Sen Sessiz Ben Sessiz..

İçimde Büyüyen Sevdan, Senin Karşında Donup Kalıyor..

Dilim Lâl…….

Yaramın En Derin Yerine Bakıyorum Bugün..

Elini Uzat Al …

Vuslata Dayanmış Gönlüm,  Durmaz Artık..

Her  Nerede Nasılsan…

Yüreğe Yürek..Ömüre Ömür Gerek..

BAHAR GİBİYDİ

Bugün İstanbul gibi gözlerim...
Ne zaman yüreğime baksa, ne kendini ne haddini biliyor.Kimsesiz çocuklar gibiyim...Ne önümü göre biliyorum..Ne arkada kalanlara, sarıla biliyorum. 

''Oysa yaşamak sensizlik iklimlerinde yağışlı bir Karadeniz fırtınası gibi çöktü hayat üstüme umutlarımı aldı gitti ruhum, çevremdekileri tek tek başka kıyılara sürükledi dokunmadı vücuduma yalnızlık çöllerinin ortasına bıraktı…Anlatmak zor sensizliği sen benim kanımsan, yaşamamı sağlayan damarlarımdan her bir zerreni çekti ayrılık denilen acımasız...''

Nerede ne zaman kayboldum, bilmiyorum.Sarıldığım kocaman soğuk İstanbul vardı.

Sonra gülüşün geldi aklıma..

Kış ayazında bahar gibiydi..,
serpilce

BUGÜN GÜNLERDEN SEN

Belki de kokusuna sığınmaktı aşk....hiç düşünmeden....Ruhum çatlak duygularım sana akıyor.....seni düşünmek kokuna sarılmak gibi #ADAMIM....Bugün günlerden#SEN..
Serpilce

OYSA KALMALIYDIN

''Oysa yaşamak sensizlik iklimlerinde yağışlı bir Karadeniz fırtınası gibi çöktü hayat üstüme umutlarımı aldı gitti ruhum,  çevremdekileri tek tek başka kıyılara sürükledi dokunmadı vücuduma yalnızlık çöllerinin ortasına bıraktı…Anlatmak zor sensizliği sen benim kanımsan, yaşamamı sağlayan damarlarımdan her bir zerreni çekti ayrılık denilen acımasız...''
serpilce