Yürek ne istediğini bilmez..Ruh ne vereceğini. Zamanın tam ortasında kaybolmuş gibi.Bir kaybolmak eksikti ya zamanın ortasında.Nereye baksam dünyanın farklı yüzü.Birde hangi yüzüne bakacağımızı bilemediğimiz insanlar.
Hayata yükleriz anlamsız olan her şeyi, sanki her şeye anlam katan bizmişiz gibi.
Serpilce
22 Ağustos 2019 Perşembe
12 Eylül 2018 Çarşamba
ÖMÜRE ÖMÜR GEREK
Seninle Yaşadığım Sensizlik Ve Büyüttüğüm Yalnızlığım..
İçimde Dur Dedikçe Sana Yürüyen, Sus Dedikçe Sana Konuşan…
Bakma Dedikçe Sende Kalan Bir Yürek Var..
Bak!!! Konuşamıyorum Boğazım Düğüm Düğüm..
Hayat Durmuş…Dünya Sessiz..Sen Sessiz Ben Sessiz..
İçimde Büyüyen Sevdan, Senin Karşında Donup Kalıyor..
Dilim Lâl…….
Yaramın En Derin Yerine Bakıyorum Bugün..
Elini Uzat Al …
Vuslata Dayanmış Gönlüm, Durmaz Artık..
Her Nerede Nasılsan…
1 Aralık 2016 Perşembe
BAHAR GİBİYDİ
Bugün İstanbul gibi gözlerim...
Ne zaman yüreğime baksa, ne kendini ne haddini biliyor.Kimsesiz çocuklar gibiyim...Ne önümü göre biliyorum..Ne arkada kalanlara, sarıla biliyorum.
serpilce
Ne zaman yüreğime baksa, ne kendini ne haddini biliyor.Kimsesiz çocuklar gibiyim...Ne önümü göre biliyorum..Ne arkada kalanlara, sarıla biliyorum.
''Oysa yaşamak sensizlik iklimlerinde yağışlı bir Karadeniz fırtınası gibi çöktü hayat üstüme umutlarımı aldı gitti ruhum, çevremdekileri tek tek başka kıyılara sürükledi dokunmadı vücuduma yalnızlık çöllerinin ortasına bıraktı…Anlatmak zor sensizliği sen benim kanımsan, yaşamamı sağlayan damarlarımdan her bir zerreni çekti ayrılık denilen acımasız...''
Nerede ne zaman kayboldum, bilmiyorum.Sarıldığım kocaman soğuk İstanbul vardı.
Sonra gülüşün geldi aklıma..
Kış ayazında bahar gibiydi..,serpilce
2 Kasım 2015 Pazartesi
BUGÜN GÜNLERDEN SEN
27 Ekim 2015 Salı
OYSA KALMALIYDIN
''Oysa yaşamak sensizlik iklimlerinde yağışlı bir Karadeniz fırtınası gibi çöktü hayat üstüme umutlarımı aldı gitti ruhum, çevremdekileri tek tek başka kıyılara sürükledi dokunmadı vücuduma yalnızlık çöllerinin ortasına bıraktı…Anlatmak zor sensizliği sen benim kanımsan, yaşamamı sağlayan damarlarımdan her bir zerreni çekti ayrılık denilen acımasız...''
serpilce
serpilce
11 Mart 2015 Çarşamba
OLMADI BE SEVDİĞİM 2
Olmadı be sevdiğim…..
Daha katran karası gözlerinde yıldızları bulacaktım, gülüşün, güneşim…Nefesin, ab-ı kevser olur akardı içime…..Hangi cümlede adımız yanlış yerde yazılmış ki, Ne başında ne sonunda buluşamadık…Yüreğimi buz gibi sevdana yaslandığımdan bu yana, aşkımı rutubetli mahkum etmiş ..nemli bir kalbim var benim….Ellerini ellerimi terk edeli, bıraktığın taş kaldırımlı dar sokakta…Hala ayak seslerini duyuyorum…Sen geliyormuşsun gibi dilim lâl…Susuyorum artık derin derin… Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi….adımı eylül koymuştun ya…Hiç anlamamışım, beni sonbahar da soldurup, sevda durağında hayallerime veda edip..Hıçkırıklarımın yoldaşım olacağını..Ve bil ki; Unutmak için, Seni son kez özlüyorum….
12 Ocak 2015 Pazartesi
AH DELİ ÇOCUK
Ah deli çocuk !
Ne kadar kırılgansın sen böyle…
Çocukluğun öpeyim de geçsinler ile geçmedi ki senin !
Ağladığında başın okşanmadı ki dizine yaslayıp teselli edenin olmadı hiç..
Yokkk ”Annem” yokkk ben kızarım onlara sen ağlama sakın’lı tesellilerle avutulmadın…
Şimdi neden bu ağlamalar ! ?
Neden bu sızlanmalar ! ?
Adın gibi ”U”mutlu olmalısın yarınlara
Senin bir ”Hayatın” var !!
Bu köhne,kokuşmuş ”Dünya” düzenine inat,
Etrafında ki tüm şekilcilere inat
Tüm yozluklara inat
Tüm sahtekarlara inat
Yaşatmalısın içindeki çocuğu … !
Kim bilir ? !
Belki bir bahar rüzgarında mavi gökyüzüne uçurtma salarsın
Tüm güzel dileklerini kuyruğuna asarsın özgürce !
Doyasıya kullanmadığın bir bisikletin olur ve ellerini açar özgürlüğü kucaklarsın…
Uzaktan izlediğin,ışıklarının seni hep cezbettiği o lunaparka gidersin belki …
Atlı karıncaya,çarpışan otolara binersin
Dondurma yersin bol fıstıklı ,sonra kağıt helva,elma şekeri
Belki…. !
İçimdeki çocuğu hiç büyütemedim ben !!!
Büyüdükçe çocuk kalan yanım acıtıyor kalbimi
İçimdeki çocuk gittikçe küçülürken
Sahi nezaman büyüdüm ben böyle…
Yaşayamadığım çocukluğumu yaşayacağım daha seninle
Borçlusun bana ve alacaklıyım senden ey hayat …!!!
(Umut-Serpilce)
Ne kadar kırılgansın sen böyle…
Çocukluğun öpeyim de geçsinler ile geçmedi ki senin !
Ağladığında başın okşanmadı ki dizine yaslayıp teselli edenin olmadı hiç..
Yokkk ”Annem” yokkk ben kızarım onlara sen ağlama sakın’lı tesellilerle avutulmadın…
Şimdi neden bu ağlamalar ! ?
Neden bu sızlanmalar ! ?
Adın gibi ”U”mutlu olmalısın yarınlara
Senin bir ”Hayatın” var !!
Bu köhne,kokuşmuş ”Dünya” düzenine inat,
Etrafında ki tüm şekilcilere inat
Tüm yozluklara inat
Tüm sahtekarlara inat
Yaşatmalısın içindeki çocuğu … !
Kim bilir ? !
Belki bir bahar rüzgarında mavi gökyüzüne uçurtma salarsın
Tüm güzel dileklerini kuyruğuna asarsın özgürce !
Doyasıya kullanmadığın bir bisikletin olur ve ellerini açar özgürlüğü kucaklarsın…
Uzaktan izlediğin,ışıklarının seni hep cezbettiği o lunaparka gidersin belki …
Atlı karıncaya,çarpışan otolara binersin
Dondurma yersin bol fıstıklı ,sonra kağıt helva,elma şekeri
Belki…. !
İçimdeki çocuğu hiç büyütemedim ben !!!
Büyüdükçe çocuk kalan yanım acıtıyor kalbimi
İçimdeki çocuk gittikçe küçülürken
Sahi nezaman büyüdüm ben böyle…
Yaşayamadığım çocukluğumu yaşayacağım daha seninle
Borçlusun bana ve alacaklıyım senden ey hayat …!!!
(Umut-Serpilce)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)






.jpg)