OLMADI YİNE BAK..

Bugünlerde kendime bile bakamaz oldum...

Menekşelerim bile  hüzünle bakar oldu yüzüme..

İçimde kopan fırtınanın büyüklüğünü onlar da anlamış..

Renkler soluk, Güneş ısıtmıyor, şarkılar eskisi kadar çağırmıyor..

Hayat bildiğin karakış işte....

İçimi ısıtan gülüşün yok...

Her ''canım '' dediğinde en solumu ısıtan sesin de..

Gidişin bu kadar mı kanatacaktı..

Bu kadar çok mu içime saklanmıştın..

Senden kalan boşluk bu kadar çabuk saracaktı her yanı...

Adın her aklıma geldiğin de...

Derinden bir off çekiyorum...

Herkes nefessizliğime  diyor..
Ben sensizliğime.....................................

GİDİYORSUN.

Hüzünlerin savrulduğu bir kış gününün, güneşi var ama sıcağı ısıtmayan gününde içimde kocaman bir özlemle kendimle savaşarak seni anıyorum..Elim telefonla kavgada , beynim kalbimle..Elim yeter arama diyor..Beynim dur artık unut diyor..Ben bu kadar savaş verirken sen nasıl mutlu oluyorsun, nasıl başka bir yüreğe yelken açıyorsun...

Sonra boşveriyorsun.............................................................

BEKLEMEK VE KAVUŞMAK

Sevmek nedir biliyor musunuz?
Âşık olmak canından bir parça olduğunu hissedene kadar aşık olmak nedir biliyor musunuz? Bilmiyorum ama 
Sevmeyi sevilmeyi beklemeyi ve kavuşma ümidiyle yaşamayı bilen biri olduğumu biliyorum seviyorum çünkü sevdiğim gibi seviliyorum 
Bekliyorum çünkü insan geleceğini, hayatını beklemez mi?
Onu aydınlatacak olan ışığını beklemez mi?
Kavuşma ümidiyle yaşıyorum çünkü elbet bir gün gelecek ve kavuşacağız gecelerimi aydınlatacak hayali yerinde kendisi olacak aşılması imkânsız gökyüzünde yıldızların yanında olacağız
İnanarak yaşıyorum gün gelecek yanımda olacak
Sevmek bu işte delicesine geleceği günü sabredip son nefesine kadar beklemek 
Dayan gönlüm bu da geçecek, geçecek ve gelecek elbet
Dayan gönlüm gün geçecek o gelecek elbet...
(ALINTIDIR)

HÜZÜN YANIM

Hüzünle huzur arasında ince bir çizgide yelken açtim dalgalara, an oldu yakamozlar parıldadı denizde, an oldu top top yıldızlar ışıldadı gök kubbemde, ne yalnızdım nede kimse vardi yanımda… Bir bakışta basit geliyor ..Dört duvarın bildiğini hiç kimsenin bilmemesi…

Sen hüzüm yanım oldun bitmeyen sızım.. Yağmur yağıyor bak..Yağmur toprağa değil üzerime yağıyor..Üşüyorum..Sen geliyorsun aklıma..Sıcaklığında  kayboluyorum..Kokun sarıyor her bir yanı..Kalbimin en ücra köşesi bile sen doluyor.

Hayaller…hayaller…

Hayali bile güzel be birtanem..İçinde sen varsın ya ..içinde ben varım ya..

Biz varız yaaa  ….Daha ne olsun dünya ya bedel…

EN GİZLİ DUAMDIN..

Her şeyi unutarak yaşadığımı, düşündüğümde….Yüreğimde ki kapanmayan yaram hep hatırlatır kendini…Yüreğimdeki sevgi kimliğini yitirmemişti..İstanbul’a sanki bir dua gibi, bir sihir gibi tane tane kar yağıyordu. Her tane da isimlerimiz yazıyordu..Bir ”sen” bir de ”’ben ”’ …..Her yere  düştüğünde kayboluyordu..Şimdilerde olmayışın  gibi…Gelişin de tesadüftü gidişin de biliyorum şimdi… Hayatımdan öylece geçip gitmek için gelmiştin… Geçtin… Gittin…

”Gitmek ” için gelmedim demiştin ….Hiç düşünmeden ”gittin”….Sen bilmesen de..Seni sakladım …Sormadan… Sorgulamadan….

”SEN” yüreğimde saklanmış…En gizli duamdın..!!!

SADECE BEKLEDİM.

Önce bekledim..

Yüreğimde.

Ruhumda.

Hüznümde..

Yazısı hiç değişmeyen kara bahtımda..

Sadece bekledim..

Hiç düşünmeden..

Sonucunu bilmeden..

Umudumu yitirmeden….

Karanlık geceye inat..

Uykularıma sarılı korkularıma inat..

Yalnızlığımı hiç kaybetmeden..

Sensizliğe hiç alışmadan..

Sadece bekledim..

Benim olmayacağını bile bile bekledim..

Sessiz ve kimsesiz..

Sadece bekledim..

AHİRİM SENSİN..

Yüreğimi sökseler bu kadar acımazdı..
Sonrası...
Her önüne gelenle ikili sataşma..
Günün cehennem..